موضوعات اصلي
هنگامي كه يك CD يا DVD از دوست خود به امانت ميگيريم اگر از محتواي آن خوشمان بيايد بلافاصله با استفاده از رايتر خانگي، يك نسخه از آن را براي خود كپي مي كنيم. رايترهاي خانگي اساسا براي همين امر به كار ميروند. نهايت كاري كه ممكن است از يك رايتر خانگي بكشيم آن است كه در طول يك روز چند ديسك با آن رايت كنيم.
تكثير
زماني كه صحبت از تكثير يك ديسك ليزري به ميان ميآيد، ديگر نميتوان به رايترهاي معمولي خانگي اميد داشت.
DVD Duplicator
اين دستگاه وسيلهاي است كه ميتواند به طور همزمان چند ديسك را از روي نسخه اصلي آن رايت كرده و تحويل دهد.
زيرا اولا مدت زمان زيادي طول ميكشد تا بتوان تعداد زيادي ديسك را كپي كرد و ثانيا در كنار اين صرف زمان، زحمت زيادي نيز متوجه كاربر ميشود و او را از اين كار خسته خواهد كرد. هر زمان كه قرار است كاري زمانبر، خستهكننده و تكراري انجام شود، طراحان سختافزار به اين فكر ميافتند كه چگونه ميتوان اين كار را به رايانه محول كرد. براي اين كار نيز راهحلي كه پيشنهاد كردهاند تكثير كننده CD يا DVD و به اصطلاح CD/DVD Duplicator است. 
تعداد ديسكهايي كه ميتواند به طور همزمان توسط اين دستگاه رايت شود به مدل و نوع آن بستگي دارد. مثلا يك مدل از اين دستگاهها ميتواند تا 20 عدد ديسك را به طور همزمان رايت كند.
در مورد اين دستگاهها ذكر دو نكته خالي از لطف نيست. اولا آنها ميتوانند به طور مستقل از رايانه عمل كنند و كنترل و كار با آنها با استفاده از دكمهها و نمايشگر روي آنها انجام ميشود.
ثانيا برخي از اين دستگاهها قابليت سري شدن با يكديگر را دارند، به عبارتي ميتوان با بستن هر تعداد (حداكثرتا 255دستگاه) به يكديگر، تعداد ديسكهاي رايت شده نهايي به صورت همزمان را افزايش داد.
به عنوان مثال با سري كردن 10 عدد تكثير كننده 20 تايي ميتوان پس از گذشت چند دقيقه 200 نسخه از يك dvd را از آنها دريافت كرد. معمولا اينگونه تكثيركنندهها از تعدادي رايتر معمولي تشكيل ميشوند و به Tower Duplicator يا manual Duplicator نيز معروفند.
از نوع USB در ويندوز XPبا توجه به پيشرفت روز افزون تكنولوژي اينترنت و سخت افزارهاي مرتبط با آن، همواره مشكلات خاصي نيز در اين ميان در بين كاربران مختلف گزارش شده است. اينترنت پر سرعت امروزه مهمترين بحث در اين حوزه مي باشد كه تكنولوژي هايي نظيرDSL ، ADSL، EDSL و ... را در بر مي گيرد. اكثر كاربران ممكن است به نحوي از اين سيستم هاي ارتباطي استفاده نمايند و امروزه از لحاظ هزينه و ... استفاده از آن ها نسبت به خطوط Dialup در بسياري از شركت ها و ... مفيدتر ميباشد. اما ممكن است برخي از كاربران با سخت افزارهاي مرتبط با اين تكنولوژي ها و استفاده از آنها در محيط ويندوز XP دچار اشكال باشند. مقاله امروز من در مورد يكي از همين مشكلات و رفع آن ميباشد.
در اين مقاله قصد دارم راجع به مشكلي صحبت نمايم كه در برخي از مودم هاي كابلي و يا مودم هاي DSL از نوع USB، در محيط ويندوز XP به وجود مي آيد. در بين كاربراني كه از سيستم DSL يا سيستم كابلي در ارتباط اينترنت خود استفاده مينمايند گزارشاتي ارائه شده است كه نشان مي دهد برخي از مودم هاي USB اين كاربران در هنگام تماس با اينترنت به صورت لحظه اي و در زمان هاي كوتاه دچار قطعي تماس مي شوند و ارتباط آنها با اينترنت قطع مي شود. در اين مقاله به نوع خاصي از مودم ها اشاره نمي شود بلكه بحث كاملا جامع مي باشد و اين مشكل ممكن است با هر نوع و مارك مودمي از نوع USB رخ دهد. 
راه حل اين مشكل بسيار ساده ميباشد ، زيرا اين رويداد در واقع يك مشكل نميباشد و تنها قابليتي است كه براي مودم هاي USB در ويندوز XP قرار داده شده است و به صورت پيش فرض اين قابليت فعال مي باشد، به اين شكل كه در ويندوز XP قابليتي قرار دارد كه به سيستم اين امكان را ميدهد تا براي حفظ و ذخيره قدرت و انرژي و كاهش خسارات وارد بر كليه سخت افزارهايي كه از پورت USB استفاده مي كنند (نه فقط مودم )، آنها را خاموش نمايد تا كمترين آسيب در زمان اوج مصرف به آنها وارد گردد. همين امر سبب مي شود كه در اين حالت خاص كه مودم هاي USB مد نظر ميباشند، اين قابليت باعث خاموش شدن لحظه اي مودم و در نتيجه قطع ارتباط ناخواسته در ويندوز گردد.
بنابراين براي رفع مشكل تنها كافي است كه اين قابليت پيش فرض در ويندوز غير فعال گردد، البته توصيه من بر اين است كه تا حد امكان و در صورت عدم نياز ضروري، تا حد امكان از غير فعال نمودن اين قابليت خودداري نماييد. زيرا امروزه اغلب سخت افزارها نظيرانواع مودم ها و پرينترها و اسكنرها و حتي مانيتورها و ... از پورت USB استفاده مي نمايند و وجود چنين قابليتي در ويندوز براي آن ها بسيار مفيد مي باشد و از بروز خسارات احتمالي در آينده پيش گيري مي نمايد. بنابراين اگر مودم شما در ويندوز XP دچار چنين اشكالي بود اين كار را انجام دهيد، در غير اين صورت از انجام آن خودداري نماييد.
يك رايانه مي تواند فقط دستورات يك برنامه نويس را انجام دهد. برنامه نويس براي انجام يك عمل خاص، مجموعهاي از دستورالعمل ها را مي نويسد. يك دستورالعمل، فرماني است كه براي انجام عمليات خاصي بر روي داده ها ارائه داده ميشود. مجموعه برنامه هايي كه براي انجام عمليات گوناگون نوشته مي شود را نرم افزار مي نامند. اصطلاح نسل (generation) زبان هاي رايانه ي جهت طبقه بندي پيشرفت هاي مشابه در زبان هاي مختلف رايانه اي استفاده مي شود، كه در طي نيم قرن گذشته تكامل يافته اند.هر نسل، پيشرفت هاي قابل توجهي را در جهت استفاده سهل تر از رايانه را فراهم آورده است. در ابتداي ورود رايانه، چنين تصور مي شد كه فقط تعداد كمي از متخصصان، نحوه استفاده از رايانه را فرا خواهند گرفت، ولي امروزه استفاده از رايانه فراگير شده است. نسل زبان هاي رايانه به صورت زير طبقه بندي مي شود:
واحد پردازش مركزي (CPU) تفسير دستورالعمل هاي يك برنامه را به طور سريالي، جهت هماهنگي يك مسير داخلي جريان داده، اصلاح داده و ذخيره سازي آنها در حافظه اصلي را بر عهده داشته و در نهايت، دستورالعمل بعدي را واكشي ميكند. اين فرآيند ادامه يافته تا آخرين دستورالعمل اجرا شود.
اصولاً، يك پردازنده براي دريافت برخي از كدهاي دستورالعمل ها طراحي شده و هر يك از اين دستورالعملها در حافظه اصلي به صورت اعداد باينري ذخيره مي شود.
ريز پردازنده (نظير Intel 80386 و غيره)، داراي دستورالعمل هاي ورودي و خروجي براي اصلاح كاراكترها، ميباشند. معمولاً تعداد و نوع دستورالعمل ها در انواع مختلف ريز پردازنده ها يكسان نيست.
هر زبان طبيعي، داراي يك روش سازمان يافته براي استفاده از سمبلها مي باشد. در زبان انگليسي، اين روش با قواعد گرامري ارائه مي شود. قواعد مزبور بيانگر آن است كه از چه كلماتي، چگونه و چه زماني طور و چه وقت استفاده گردد. همچنين، سمبلهاي يك زبان رايانه اي خاص بايد براي مجموعه قواعد قواعد نحوي شناخته شده و مورد استفاده قرار گيرد. در يك زبان طبيعي، مردم از گرامر و واژگان به طور ضعيف و نادرست استفاده و آن را درك مي كنند. ولي رايانه ها فقط قابليت قبول دستورالعمل هايي را دارند با قواعد نحوي دقيق زبان مزبور كنترل شده باشند. در نتيجه،براي اجرايدقيق دستورالعمل ها بايد دستور نحوي كاملا رعايت گردد. زبان هاي رايانه اي، ساده تر از زبان هاي طبيعي است، ولي بايد با دقت زيادي مورد استفاده قرار گيرد. زبانهاي مزبور را ميتوان به سه گروه جامع دسته بندي كرد كه عبارتنداز: 
الف - زبان ماشين
ب - زبان اسمبلي
ج - زبان سطح بالا
نسل زبان های برنامه نویسی
الف- نسل اول (اواخر دهه1940) زبانهاي ماشيني.
ب- نسل دوم (اوايل دهه1950) زبان اسمبلي.
پ- نسل سوم ( اواخر دهه 1950 تا 1970) زبان هاي سطح بالا.
ت- نسل چهارم (اواخر 1970 تا حال) نسل چهارم شامل مجموعه كاملي از زبان هاي query (پرس وجو) و ساير ابزارها ميباشد.
1901
نخستين پيام راديويي كه از تكرار كد مرس سهنقطه براي حرف S تشكيل شده بود، در عرض اقيانوس اطلس ارسال شد.
1903
نيكولا تسلا (Nikola Tesla)، يكي از كارمندان يوگسلاو- امريكايي توماس اديسون، مدارهاي منطقي الكترونيكي را ابداع كرد كه در دستگاههاي آينده كارهاي جمع، منها و ضرب را انجام ميداد.
1911
چهار شركت توليدي نيويوركي با يكديگر ادغام شدند تا شركت CTR (محاسبه، جدولبندي و ثبت Computing-Tabulating-Recording Co) را پديد آورند.
1912
انستيتو مهندسان راديو تاسيس شد.
1920
كارل چاپك (Karel Capek) نمايشنامهنويس چك، واژه روبات را براي توصيف كارگران ماشيني ابداع كرد. 
CD چیست؟
CD مخفف عبارت Compact Disc یا دیسک فشرده است که حدود 20 سال قبل اختراع شد تا رقیبی برای محیط های ضبط مغناطیسی باشد. امروزه CD به عنوان اولین انتخاب برای ضبط موسیقی، ویدیو و دیتا درآمده است. نام اولیه برای CD عبارت بود از CD-ROM که معادل بود با Compact Disc-Read-Only Memory اما حضور تکنولوژیهای جدیدتر در ساخت CD، نامهای دیگری مانند CD-R یا CD-RW را به میدان آورد. یک CD قادر به ذخیرهسازی 74 دقیقه (80 دقیقه) موزیک است.
تاریخچه CD
تاریخچه ساخت CDها زیاد طولانی نمیباشد. دیسکهای فشرده ابتدا در سال 1980 مطرح شدند و ایده ساخت آنها ظاهراً از صفحات گرامافون گرفته شده است. دیسکهای فشرده یکی از منابع ذخیره اطلاعات مانند فلاپی دیسکها میباشند با این تفاوت که ظرفیت ذخیرهسازی اطلاعات در دیسکهای فشرده بسیار بیشتر میباشد. دیسکهای فشرده، منتخب غالب افراد راغب موزیک بود. به دلیل ثبت دیجیتالی آن، محصولات امنیتی در بالاترین سطح کیفی خود هستند و نیز احتمال از بین رفتن آن بسیار کم است.
ظرفیت دیسکهای فوق بر حسب بایت معادل 665600 بایت (و در مدل 80 دقیقهای716800 بایت) است. قطر این دیسکها دوازده سانتیمتر است. CD دارای یک شیار حلزونی (مارپیچ) داده است. دوایر از قسمت داخل دیسک شروع و به سمت بیرون دیسک ختم میشوند. با توجه به اینکه شیار مارپیچ از مرکز آغاز میگردد، بنابراین قطر یک CD میتواند کوچکتر از 12 سانتیمتر باشد. اگر دادههایی که بر روی یک CD ذخیره میگردد را استخراج و جملگی آنها را در یک سطح مسطح قرارد دهیم، پهنائی به اندازه نیم میکرون و طولی به اندازه پنج کیلومتر را شامل خواهند شد! 
تکنولوژیهای مشابه، CD را به عنوان یک واسطه جاذب برای حمل انواع اطلاعات دیجیتالی ساختهاند. با اینکه CDهای فشرده به قدر کافی قابل اعتماد نیستند اما کمیت حجیم آن میتواند برای ما سریع و مقرون به صرفه باشد. انحصار تولید دیسکهای فشرده در ابتدا در دست دو شرکت PHILIPS وSONY بود. ولی در آن زمان استاندارد خاصی برای تولید این CDها وجود نداشت و نیز این مشکل نیز وجود داشت که هر کسی میخواست از این دیسکهای فشرده استفاده نماید میبایست فقط از دیسکها و دیسکخوانهای مربوط به یکی از این دو شرکت استفاده مینمود.
در حال حاظر تمامی CDها با استفاده از یک استاندارد جهانی (ISO) ساخته میشوند و در هر جایی میتوان از این دیسکهای فشرده استفاده نمود و به راحتی در سرتاسر دنیا این دیسکهای فشرده در دسترس میباشند. به خاطر رشد فوقالعاده و کامل CDها و تکنولوژی، در حال حاضر CDها تکامل یافته و کامل شدهاند. استانداردهای اساسی CD و قانونهای مرتبط به آن در کتاب قرمز (Audio)، کتاب زرد (CD ROM)، کتاب نارنجی (CD-R)، کتاب سبز (CD-I) و سایر تکنولوژیها معین و جمعآوری شده است. به هر حال هر استاندارد رسمی و غیررسمی از این قوانین معین شده در کتابهای صنعتی اصلی تبعیت میکنند.
HTML توسط Tim Berners-Lee در خلال دهه 90 ميلادي همراه با گسترش وب، شکوفا شد. اين زبان توسط مرورگر Mosaic معروفيت خاصي پيدا کرد. در آن زمان HTML در چند مدل منتشر مي شد که آن بستگي داشت به سازنده فايل و انجمنهايي که در زمينه وب فعاليت داشتند.
در نوامبر 1995 نسخه 2.0HTML گسترش يافت و بلافاصله در همان سال 3.0 HTML منتشر شد، ولي استقبالي از آن نشد. در سال 1996 انجمن W3C شروع به فعاليت بر روي نسخه اين زبان کرد که حاصل کار آنها در 14 ژانويه 1997 انتشار 3.02 HTML بود. اين نسخه توانست رضايت اکثريت را جلب کند چون هماهنگي بيشتري با مرورگرهاي مختلف در سيستم هاي عامل متفاوت داشت. در تمام نسخه هاي اين زبان، سعي بر اين شده بود تا نظر کساني که در زمينه وب سرمايه گذاري کرده بودند جلب شود و برنامه هاي توليد شده براي وب بتوانند مدت طولاني تري قابل استفاده باشند. به همين منظور HTML براي اهداف گسترده تري، در وب توسعه يافت تا در کليه سيستم هاي اطلاع رساني و الکترونيکي کوچک و بزرگ با بکار بردن گرافيک و رنگ ها، قابليت بهره برداري بيشتري داشته باشد. 
در 18 دسامبر 1997 نسخه 4.0HTML در وب منتشر شد و در همين بين شرکتهاي توليد کننده مرورگر وب يکسري مشخصات منحصر بخود را به اين نسخه اضافه کردند که قابل اجرا در مرورگرهاي ديگر نبود. بعضي از اين تغييرات در W3C مورد تاييد قرار گرفت اما بعضي ديگر نه. با تغييرات HTML مرورگرها مجبور به تغيير شدند تا با تحولات جديد سازگار شوند.
اولين بار در 1910 واقعيت مجازي براي پنوماتيك و حركت هواپيما و آموزش خلبانان به كاربرده شد كه ارزان و ايمن بود. در دهه 50 فكر فريب حواس در فيلمها، روي پرده بزرگ و صداي استريو با دستگاهي به نام سينه راما به كار رفت كه نوعي سيستم پخش تصوير روي پرده عريض بود كه در آن تصوير ميدان ديد تماشاگر را پر ميكرد و تركيب آن با صداي استريو اين حس را ايجاد ميكرد كه شخص واقعا در صحنه حضور دارد. در اواخر دهه 60 طرح دنياي مجازي تحت كنترل كامپيوتر بررسي شد. واقعيت مصنوعي دستگاهي بود كه مايرون كروگر آن را ساخت. با اين دستگاه، حركات و حالتهاي بدن شما در حالي كه در اتاق حركت ميكنيد تصاوير روي نمايش گر ويديويي را تغيير ميدهد؛ يعني تصاوير ويديويي زنده، همراه با صحنههايي كه توسط كامپيوتر توليد شده را ميبينيد. ايوان ساترلند در دهه 70 گرافيكهاي سهبعدي شبكه سيمي را ساخت كه در اولين شبيه سازي كامپیوترهاي توليد شده به كار گرفته شد.
VRML زبان مدل سازي واقعيت مجازي
VRML كه به صورت V-R-M-L يا Vermeil تلفظ ميشود، كلمه اي اختصاري براي Virtual Reality Modeling Language يا زبان مدل سازي واقعيت مجازي است. اين زبان در مي1994 توسط مارك بسكي، تن پاريسي و گاوين بل نوشته شد. آن ها در انجمن حرفهاي گرافيك كامپيوتري خود براي ايجاد يك برنامه جلوه ويژه براي دنياي انيميشن سه بعدي تعاملي در وب فعاليت ميكردند و موتور محرك اين كار زبان VRML بود .
واقعيت مجازي را اولين بار در 1989 يارون لانير به كار برد. پس از آن مايرون كروگر در 1970 هوش مصنوعي را به آن افزود و گيبسون در 1984 فضاي سايبر را معرفي كرد. در 1990 واژه دنياي مجازي يا محيط مجازي كاربرد بيشتري پيدا كرد و به كليه فضاهاي سه بعدي كامپيوتري اطلاق شد. 
زبان VRML به اين دليل طرِاحي شد تا بتوان با فايلهاي بسيار كم حجم، صحنههاي سه بعدي طراحي شده در VR را مستند كرده و آنها را روي شبكه اينترنت (كه در حال حاضر از محدوديت پهناي باند رنج ميبرد) ارسال كرد. در حقيقت VRML مشخصات لازم جهت تفسير و نمايش اشياء هر صحنه VR را مدل سازي ميكند. پس از انتقال فايل روي شبكه و دريافت آن توسط ماشين كاربر، فايل تفسير شده و نمايش داده خواهد شد.
استاندارد قبلي VRML 0.1، VRML بود كه با استفاده از آن تنها ميشد مناظر ايستا ايجاد كرد. هم اكنون اين استاندارد به فراموشي سپرده شده و جاي خود را به استاندارد جديد VRML 97 داده كه در مرحله طراحي با نام2,0 VRML شناخته شده است. 79 VRML بسيار پيچيده تر از 1,0 VRML است. صوت، تعامل اشياء با يكديگر و حركت شيء ميان اشياء ديگر از مزاياي آن نسبت به 1,0 VRML به شمار ميرود. نسخه آينده VRML امكان چندكاربري را فراهم ميسازد كه بهعنوان مثال در نوعي تكنولوژي استاندارد چند كاربري و محاوره اي كاربرد خواهد داشت.
جهت اجرای این آموزش باید کمی حرفه ای باشید و حواستان را جمع کنید. رایانه ها معمولا دارای یک هارد دیسک هستند. برای اولین قدم بهتر است که پارتیشن های هارد دیسک خودتان را نامگذاری کنید. برای این کار به My Computer رفته و روی یک پارتیشن کلیک راست کنید. گزینه Properties را انتخاب کنید. در پنجره باز شده شما می توانید نام پارتیشن را تغییر دهید. این کار را برای همه پارتیشن ها تکرار کرده و نام آنها را به خاطر بسپارید. حالا رایانه تان را خاموش کنید. شما هارددیسکی که می خواهید اطلاعات را از آن کپی کنید در اختیار دارید. به دقت آن را بررسی کنید. همه هارد دیسک ها به وسیله یک نوع کابل به مادربورد متصل می شوند. در کنار محل اتصال کابل به هارد دیسک محل اتصال فیش برق یا همان POWER قرار دارد. اما مهمترین نکته که شما باید به آن دقت کنید جامپرها هستند. معمولا روی بدنه هارد دیسک ها نحوه قرار گیری جامپرها توضیح داده شده است. جامپر یک قطعه ریز است که می توان به وسیله آن تنظیمات یک قطعه سخت افزاری را به صورت فیزیکی تغییر داد. در جدول موجود روی بدنه هارد دیسک به دنبال وضعیت Slave بگردید. شما باید جامپر هارد دیسک دوم را با توجه به توضیحات این جدول به حالت Slave تغییر بدهید. حالا در کیس رایانه خاموش را باز کنید. در کیس رایانه تان دنبال هارد خودتان بگردید. مشاهده می کنید که کابلی آن را به مادربرد متصل کرده است. این کابل معمولا دارای دو جای اتصال می باشد. ممکن است این کابل هم به هارد دیسک شما و هم به سی دی رام متصل باشد. شما می توانید از طریق همین کابل هارد دیسک دوم را به مادربرد متصل کنید. برای این کار می توانید جای اتصال دوم را از سی دی رام جدا کنید . به جای آن هارد دیسک را به این قسمت متصل کنید. حالا شما 2 هارد دیسک را از طریق یک کابل به مادربرد رایانه تان متصل کرده اید. هارد دیسک رایانه شما به عنوان میزبان و هارددیسک دوم به عنوان مهمان به حساب می آید. حالا باید برق مورد نیاز را برای هارد دیسک مهمان تامین کنید . به نوع فیش POWER هارد دیسک دقت کنید . یکی از این نوع فیش ها احتمالا در رایانه شما به صورت آزاد وجود دارد. این کابل ها همگی به سیستم اصلی برق رایانه متصل هستند. یکی از این فیش های آزاد را به هارد دیسک میمان وصل کنید. 
با گذشت زمان همانطور كه ويروس نويسان ماهرتر و خبره تر شدند حقه هاي جديدتري ياد گرفتند يك حقه كه دانستن آن مهم است توانايي فراخواني ويروس در حافظه است به طوريكه تا زمانيكه كامپيوتر كار مي كند اين ويروس ها جولان مي دهند. كه اين خود باعث مي شود كه ويروس ها خود را به بسيار راحتر تكثير كنند يك حقه ديگر آلوده ساختن Boot Sector در فلاپي ديسك و هارد ديسك است.
Boot Sector
يك برنامة كوچك است و اولين قسمت از سيستم عامل است كه توسط كامپيوتر فراخواني مي شود. Boot Sector شامل يك برنامه كوچك است كه براي كامپيوتر تعيين مي كند كه چگونه سيستم عامل را فراخواني كند. يك ويروس با قرار دادن كد خود در Boot Sector اجراي خود را گارانتي مي كند. بنابراين ويروس مي تواند به راحتي در كامپيوتر فراخواني شود بنابراين قادر است هر زمان كه كامپيوتر روشن مي شود شروع به كار كند. 
اين ويروس ها به راحتي مي توانند بوت سكتور يك فلاپي ديسك را آلوده كنند و با انتقال آن بين كامپيوترهاي ديگر مانند آتش ناشي از انفجار منتشر شوند.
همانطور که میدانید در تمامی محیط ها و برنامه های ویندوز، برای رفتن به کادر بعدی، گزینه بعدی و یا مورد بعدی، میتوان از کلید Tab استفاده کرد. همچنین یکی از پراستفادهترین کلیدهای کیبورد به ویژه به هنگام چرخزنی در محیط اینترنت، کلید Tab است. با استفاده از این کلید شما میتوانید با سرعت بیشتری فرمهای اینترنتی را پر کنید و از کادری به کادر دیگر بروید. اما در صورتی که در هنگام پر کردن یک فرم، کادری را به اشتباه تایپ کنید و کلید Tab را بلافاصله بزنید، ناچاراً برای بازگشت به کادر قبلی از ماوس استفاده خواهید کرد. این مورد شاید برای کاربران آماتور موضوعی ساده باشد اما برای حرفهایها آزار دهنده است. در این ترفند قصد داریم به معرفی کلید ترکیبی بپردازیم که عملکردی عکس کلید Tab دارد؛ بدین صورت که با بهرهگیری از آن به هنگام پر کردن یک فرم اینترنتی در مرورگر یا هر جای دیگر میتوانید مستقیماً و بدون نیاز به ماوس به کادر قبلی بازگردید.
بدین منظور
کافی است از کلید ترکیبی Shift+Tab استفاده کنید. قابل ذکر است که با فشار این کلید ترکیبی، علاوه بر انتقال به کادر بالا، متن داخل آن نیز هایلایت شده و نیاز به Backspace نیز برطرف میشود. 